Um óþolinmæði

Ég hef enga þolinmæði í umferðinni. Þegar ég sest undir stýri þá vil ég komast frá púnkti A til B án þess að SJÁ annan bíl.

Það má ekki keyra á traktorum eða vinnuvélum á megin umferðaræðum í Reykjavík á milli 7:30 og 9:00 og aftur á milli 15:30 og 17:00. Þetta sé ég á skiltum út um allan bæ.

HVAR ERU SKILTIN SEM BANNA GAMALT FÓLK UNDIR STÝRI?

Það er eitt af lögmálum heimsins að ef þú ert úti að keyra þá lendir þú á eftir bíl þar sem ökumaðurinn er jafn gamall og leyfilegur hámarkshraði á þeirri götu sem þú ert á.
Lof mér að útskýra, þegar þú ert að keyra í íbúðarhverfi þar sem hámarkshraðinn er 30km þá er ekkert vesen. Fyrir framan þig er þrítugur maður að bakka út úr stæði á 70 milljón kr. jeppa en hann er snöggur að því af því að honum er alveg sama um jeppann (sem hann á ekki sjálfur heldur er að leigja hjá glitni).
Um leið og þú kemur út á þjóðveg nr. 1 breytist þetta allt. Fyrst af öllu kemur þú að Mosfellsbæ (meira um mosó seinna þegar ég er búinn að ná valdi á reiði minni) og þegar þú er kominn þar í gegn og orðinn nógu pirraður á hringtorgum til að froðufella og rugga þér fram og aftur í bílstjórasætinu á meðan þú gefur í og brunar í átt að Borgarnesi (þar sem er líka 1 hringtorg) þá kemur þú óhjákvæmilega að þeim punkti þegar þú lendir á eftir gamalmenni sem þekkti Árna Magnússon og sagði honum einmitt allar þjóðsögurnar og er einmitt á leiðinni heim á Lada sport sem er dreginn af eldgömlu gigtveiku hrossi (sem þekkti Árna Magnússon og sagði honum allar súrari þjóðsögurnar).