Um mig.

Kallinn ekki af baki dottinn, ó nei. Heyrði í frumbyggjasnótinni sem ég bloggaði um síðast í fyrradag, þar sem hún sagði að ég væri ágætis náungi og allt það en ég ég væri samt betur útlítandi í augum ölóðrar manneskju en edrú. Hún sagðist annars ætla að hringja í mig ef hún færi ekki að hitta foreldra sína um helgina sem hún stóð við og þónokkuð betur því að hún hringdi í mig í kvöld og sagðist vera á leiðinni út úr bænum.
Annars er það að frétta að ég fór út á lífið í kvöld, keypti teikavei pízzu á leiðinni í bæinn og fór með til Öldu því að ég, hún og Annu ætluðum út að skemmta okkur. Þegar ég er að bíða eftir pízzunni hringdi skólafélagi minn (sem að ég hef aldrei hitt) í mig og spurði hvort að ég ég vildi hitta hann og aðra vini hans, hann hafði fengið númerið mitt hjá alþjóðafulltrúanum í skólanum (sem að hefur mjög miklar áhyggjur af skemmtanalífi skiptinemanna einhverra hluta vegna en ég er samt ekki kínverji og hef ekki verið í miklum vandræðum með skemmtun hérna). Ég ákvað að skella mér, át pízzuna með Öldu og kyssti stúlkurnar bless (þar sem að þær nánast ráku mig út). Fór síðan á VS café þar sem ég hitti Tönis, Markus , Siimi og Haiki ásamt fleira fólki sem ég man ekki nafnið á í augnablikinu. Sátum að sumbli á VS café þangað til að það lokaði, á þeim tíma hitti ég 2 frumbyggjastúlkur (sem í ljósi fyrri reynslu ég fékk númerið hjá). Fórum síðan á stað þar sem einn vinsælasta hljómsveit Eista "Daniel Badar and the Sun" var að spila en vorum of sein þangað en komumst ekki inn (fyrsta íslenska raðarreynsla mín í Eistlandi). Stúlkurnar stungu þvínæst upp á því að við færum á Club X (borið fram "klúb iks") sem var jánkað af öllum, þetta voru jú allt eistar þannig að ég treysti þeim til að þekkja bæinn sinn. Klúb iks reyndist vera háklassa strippstaður með dýrasta bjór sem ég hef keypt í Eistaríki (samt helmingi ódýrari en á Íslandi). Stúlkurnar skemmtu sér samt ógurlega og ég líka, ekki út af strippinu heldur félagsskapnum, Eistnesku strákarnir reyndust alveg ágætir, og stúlkurnar stórskemmtilegar. Af "klúb iks" var síðan haldið heim, margir úr hópnum búa nálægt mér þannig að þetta var fyrsti sameiginlegi leigubíllinn sem ég tek heim í allan vetur.

Stórskemmtilegt kvöld, vonandi skemmtuð þið ykkur álíka.

kv,
Bjössi

Um töfra og furðulegheit.

Það má vel vera að maður sé orðinn þrítugur en ég fékk staðfestingu á því í vikunni að fertugsaldurinn rændi mig ekki öllum persónutöfrunum. Ég ætla ekki að fara halda því fram að ég hafi vaðið í þessum töfrum en þeir eru til staðar geymdir undir lás og slá þangað til að mér dettur í hug að nota þá.

Saga síðastliðinnar viku er samt eins og lygasaga en og undarleg til þess að vera lygi. Þetta byrjaði allt á miðvikudag þegar ég ákveð að fara út að borða með Öldu og Annú, eftir matinn er farið á pöbb og pantaður bjór. Eftir þennan eina bjór fara stelpurnar heim af því að það er virkur skóladagur daginn eftir en ekki ég. Skóladagur smjóladagur, Björninn þurfti bjór. Þannig að ég þræði bæinn og spjalla við frumbyggjana á ensknesku. Kvöldið endar á Hollywood (skemmtistaður fyrir grunnskólabörn) þar sem ég hitti unga frumbyggjasnót og fer bara annsi vel á með okkur. Þar sem að grunnskólastelpur þurfa að fara í skóla á fimmtudögum þá gef ég henni númerið mitt áður en leiðir skilja en fékk ekkert númer í staðinn þar sem að ég hafði asnast til að skilja símann minn eftir í jakkanum mínum sem var hangandi á herðatré í fatahenginu. Ég kemst heim að lokum þökk sé eurotaxo (sem eru það ódýrir að það mætti halda að þetta væri útibú frá bónus).
Próf á föstudeginum þannig að ég er stilltur og læri allan fimmtudaginn. Prófið gekk ágætlega bjóst ekki við því að það væri svona langt, hálfgert heimapróf. Okkur var fengið prófið klukkan 10 að morgni á bókasafninu og áttum að skila því aftur klukkan 6. Að prófinu loknu fór ég heim og lagði mig aðeins til þess að vera hress og kátur fram á rauða nótt. Síðan var stefnan tekin niður í bæ þar sem ég hitti Annu og 2 finnska vini hennar. Þau voru búin að vera aðeins lengur að en ég þannig að ég átti ekki mikla samleið með þeim þetta kvöld. Hitti samt fullt af fólki sem ég þekki þetta kvöld þegar ég bjóst ekki við að hitta neinn. Endaði á Tommi grill klukkan 7 um morguninn og tók strætó heim (fyrst hann var byrjaður að ganga aftur).

Vaknaði um miðjan eftirmiðdaginn í dag furðulega timburmannalaus. Fór í sturtu og rakaði mig, tókst meira að segja að skera mig við raksturinn sem átti etir að hafa furðuleg áhrif seinna um kvöldið þrátt fyrir að ég hafi ekki haft hugmynd um það á meðan ég skrældi á mér andlitið. Horfði aðeins á sjónvarpið og hringdi síðan í Annu. Finnarnir voru að fara aftur út á lífið og ég ákvað að skella mér aftur niður í bæ. Ólíkt kvöldinu áður þá voru finnarnir ekkert svakalega í glasi þegar ég hitti þá þannig að við áttum þannig séð samleið, munurinn á kvöldinu í kvöld og gærkvöldinu var hinsvegar að á föstudaginn voru það 3 fullir finnar, í dag voru það 5 finnar á leiðinni á fyllerí. Finnarnir gerðu auðvitað það sem búast mátti við og töluðu finnsku allan tímann þannig að ég mældi mér mót við tvo svía sem ég þekki. En Björninn var ekki lengi í sænskunni, ég hafði ekki fyrr hitt svíana en að stúlkan frá því á miðvikudagskvöldið hringir í mig og vill hitta mig. Ég horfi á svíana, hugsa síðan um stúlkuna og það var ekki erfið ákvörðun að taka. Bless svíar. Ég hitti frumbyggjasnótina 20 mín. síðar á kaffihúsi og fer ennþá betur á með okkur, við skemmtum okkur ógurlega, fórum á pöbb og kelerí komið í gang á endanum. Fleiri bjórar og síðan er stefnan tekin á Tommi grill í síðnætursnarl. Á Tommigrill er hálf dimmt þannig að það er meira kelerí yfir matnum. Keleríið endar hinsvegar með ósköpum þegar henni tekst einhvernveginn með tungustautnum sínum að opna aftur sárið á vörinni á mér, sem ég hlaut við raksturinn fyrr um kvöldið. Það er skemmst frá því að segja að frumbyggjasnótin þolir ekki að sjá blóð þannig að keleríið hættir, henni verður skyndilega óglatt og verður að fara heim. Þetta var svo furðulegt alltsaman þannig að ég rétt náði að segja bless og sat furðu lostinn eftir á Tommi grill, EINN. Sat þarna í rúmt korter í viðbót og hugsaði um hvað a fáránlegu hluti maður getur átt von á, var satt að segja bara að spá í því hvort að heppni mín þetta kvöld yrði þannig að ég myndi lenda fyrir flutningabíl ef ég færi út. Pantaði að lokum leigubíl. Þegar ég sé að leigubíllinn er kominn mæti ég fullu finnsku herdeildinni í dyrunum á Tommi's og við Annu segjum hvort við annað nánast í kór: "Ég verð að segja þér frá því furðulega sem kom fyrir mig í kvöld". En leigubíllinn beið þannig að enginn tími gafst fyrir sögur þannig að söguskiptin verða síðar.

Það versta við þetta alltsaman er að ég sagði eistnesku stúlkukindinni þegar við kvöddumst að ég myndi hringja í hana á morgun og ég var að átta mig á því að ég er ekki með númerið hennar og get ekki séð það á símanum mínum vegna þess að hún er með númeraleynd. Frábært ekki satt?