Um Öldu

Alda ég elska þig. (Sagt með Megasar hreim).

Um lífið, tilveruna og kvöldið í kvöld.

Nei, ég er ekki dauður. Ég hef bara verið svo stilltur undanfarið að ég gæti allt eins átt lögheimili í kirkjugarði. Já, það er ólíkt mér, og nei það er ekkert að. Það er ekkert að gera í skólanum þessa dagana, ég er að fara í fyrsta tímann í þessari viku í fyrramálið. Það eru skil hérna á milli fyrri og seinni hluta annarinnar og skilin gera það að verkum að ég er bara í enskutímum þessa dagana. Eins og ég hef skrifað um hérna áður þá er ég ekki að fá neina kennslu í ensku hérna, meira eins og "lestu eins mikið og þú getur og þú gætir fundið orð sem þú skilur ekki", ég mæti því í ensku einu sinni í viku (á föstudögum) og segi kínverjunum frá einhverjum sniðugum lögfræðilegum hugtökum á ensku. Orð morgundagsins eru "juristiction" og "domicile".
Hvað um það, leti mín hefur verið það mögnuð undanfarið að ég hef ekkert gert annað en að fara á bókasafnið til þess að gera eitthvað annað en að horfa á imbann. Það er svosem ágætt að lesa en það kemur ekkert í staðinn fyrir daglega 80's klukkutímann á VH1 eða Mythbusters á Discovery.
Ég drattaðist hinsvegar út úr húsi (sem er ekkert nýtt svo sem) og út úr Mustamae hverfinu (árbær eistlands) þar sem ég bý og fór og hitti Öldu þegar hún var búin í skólanum í dag. Kom niður í bæ tæplega 7 að staðartíma og fékk mér kaffi með glæsilegasta íslendingnum í Tallinn (sem væri ég, ef notaði andlitsfarða, en þar sem ég veit ekkert um "meik" þá er það Alda). Síðan var farið í geisladiskabúð þar sem Alda fann sér síðan einhverjar DVD myndir til þess að horfa á þegar henni leiðist, væmni er orðið yfir þessar myndir, en ég get ekki sagt mikið því ég hef séð þær allar og á meira að segja "When Harry met Sally" þannig að ég þegi bara um væmnisvellu. Að því l0knu hringdum við í Annu og ákváðum að hitta hana á Tomma og fá okkur eitthvað í gogginn (já það er Tommaborgarastaður í hverju landi, þessi staður heitir "Tommi Grill" og er ódýr, frábær og úti í rassgati). Alda ætlaði að stoppa stutt við og fara síðan heim að læra en stoppaði 3x lengur en hún ætlaði og fór með okkur á Molly Malone's (sem ég er búinn að l0fa sjálfum mér ca. 1833 sinnum að fara aldrei á aftur). Molly Malones er staður sem er stundum ágætur en yfirleitt ömurlegur og í kvöld var hann ömurlegur, sérstaklega í ljósi þess að í kvöld var spilað 50's geldingarokk gersneitt allri tilfinningu og grúvi. Stelpurnar fóru heim til sín að læra en ég hikaði í miðbænum og fór á Kareókí stað að nafni Kristofer Kolumbus þar sem ég fékk mér nokkra gáfumannabjóra og söng n0kkur lög. Ég elska að syngja og er sökum viðurkenningarfýsnar mjög óduglegur við að syngja annarstaðar en aleinn í bíl eða í sturtu (meiga vera fleiri í sturtunni þessvegna, en þá syng ég bara "We are the champions" með Queen og breyti textanum þannig að öll orðin eru í eintölu), en í kringum fullt af fólki sem ég á aldrei eftir að sjá aftur á æfinni var þetta stórskemmtilegt. Ég fór í gegnum rokkstandardinn "It's my life" með Bon Jovi, og ég held að ég hafi staðið mig þokkalega, þrátt fyrir undrunaraugu viðstaddra eista á brjálsemi útlendingsins. Auk þess var falsettan slípuð og síðar eyðilögð í Bronski Beat laginu "Small town boy" og Alphaville snilldinni "Forever young". Kólumbus lokaði hinsvegar snemma þannig að ég fór bara heim enda búinn að fá mér nægan bjór til að drekkja hamstri í, og fyrirlesturinn fyrirkínversku skiptinemana í fyrramálið mér ofarlega í huga.

Lifið heil (eða hálf, mér er sama á meðan þið eruð sátt við það)