Um daginn í dag og daginn í gær.

Vaknaði kl 06:50 í gærmorgun við það að Alda hringdi til þess að segja að hún væri komin á fætur og væri á leiðinni niður á höfn til að ná ferjunni til Helsinki. Alda var að fara til Íslands í jarðaför og átti flug frá Helsinki síðdegis í gær. Vona að allt hafi gengið vel hjá henni og að jarðaförin í dag verði henni góð.
Annars dró ég mig á færur eftir þetta símtal í gærmorgun þar sem ég þurfti að vera mættur í "Introduction to Roman law" klukkan hálf 9 (5:30 að íslenkum tíma). Fyrirlesturinn var áhugaverður fyrir þær sakir að það eru aðeins 3 nemendur skráðir í þennan kúrs, ég og 2 kínverjar. Kínverjarnir mættu ekki þannig að ég var einn með kennaranum í litlu fundarherbergi í 3 tíma í "sérkennslu" enda ekki vanþörf á þar sem ég var draug þunnur eftir að hafa farið á pöbbarölt með Annu á fimmtudagskvöld sem endaði á Bonnie & Clyde. Þegar við komum þangað þá var verið að undirbúa danssýningu með latin þema. Ég og Annu horfðum á þetta alltsaman mjög krítísk á danshæfileika strákanna, sem höfðu allir girt sig en gleymt að hneppa skyrtunum, og stúlknanna, sem voru klæddar í bikiní og jólaskraut. Eftir sýninguna fórum við á dansgólfið þar sem ég dansaði eins og Michael Flatley á hækjum. Settumst síðan að á borði með þrem leiðinlegum finnum sem voru í bissnissferð. Kom heim rétt uppúr 3.

Eftir tímann í gær fór ég í þvottahúsið þar sem ég náði að gera mig skiljanlegan við almennilegu þvottakonuna með handahreyfingum og fatamerkimiðum. Dreif mig síðan niður í bæ þar sem ég hitti Annu aftur. Við fórum á einhvern markað niður við höfnina og fórum síðan að fá okkur að borða á pöbb sem heitir "Island". Ágætis matur en í eftirrétt fékk ég mér drykk sem heitir "Icelander" sem reyndist vera kallt kakó með súkkulaðiís útí. Dró Annu síðan heim með mér til að ná í þvottinn áður en þvottahúsið lokaði. 1000 manns í strætóinum heim til mín (sem tekur hálftíma neðan úr bæ) alveg pakkað. Annu fékk hálfgert sjokk við að horfa út um gluggann á úthverfi Tallinn á leiðinni enda býr hún nánast alveg niðri í bæ og hefur ekki farið mikið um hérna. Ég bý í hverfi sem heitir "Mustamae" og er álíka langt frá miðbænum og Árbærinn í Reykjavík. Tallinn er þó miklu þéttari byggð en reykjavík, engin einbýlishús eða raðhús nálægt miðbænum. Þegar við fórum úr strætó heima hjá mér var Annu frekar taugaveikluð enda hverfið ekki líkt því sem hún er vön. Ekki margir á ferli innanum gráu blokkirnar og fullur rússi hinumegin við götuna að öskra á sjálfan sig. Við náum í þvottinn minn og förum heim til mín. Ég bý að hennar sögn í minnst spúkí húsinu í götunni og það var ennþá skárra að innan en utan. Á meðan ég les póstinn minn þá legst hún fyrir framan sjónvarpið enda ekki séð slíkt undratæki í mánuð. Við ákveðum að fara aftur niður í bæ í bíó en höfum nægan tíma þannig að ég fer með hana á hverfispöbbinn minn sem er í sérlega sóðalegu húsi en breytist mjög þegar inn er komið. Greinilega kona sem rekur þennan stað því þetta er stúdentapöbb með tilheyrandi langborðum og trébekkjum en á borðunum eru dúkar og blóm og staðurinn angar nánast af sápu. Eftir bjóra þar förum við aftur niður í bæ þar sem við sjáum mynd sem heitir Redeye eftir Wes Craven. Ég bjóst ekki við neinu en þetta er með betri svoleiðis myndum þannig að það kom skemmtilega á óvart. Var kominn heim fyrir miðnætti þrátt fyrir slagsmál í strætónum sem varð til þess að löggan kom og handtók 3 Rússatáninga sem höfðu kýlt gamlan kall. Ég veit ekki hvort hann var vankaður eða fullur en hann stóð varla í lappirnar.
Í dag á að taka því rólega þannig ég svaf til hádegis, búinn að fá símtal frá Annu um að koma niður í bæ í kvöld og fá mér bjór, geri það væntanlega eftir kvöldmat. Vildi samt að ég væri á Íslandi í kvöld þar sem Bjössi og Högni eiga þrítugsafmæli í dag ef ég man rétt (pínlegt ef ég hef rangt fyrir mér. Vona að þið skemmtið ykkur sem best drengir. Ég fæ mér allavega nokkra bjóra og hugsa til ykkar.

Til hamingju með daginn Bjössi og Högni

Um fimmtudagsmorgun

Alda hringdi í mig upp úr 4 í gær og spurði mig hvort ég væri á leiðinni niður í bæ. Þar sem ég hafði ekkert annað að gera þá skellti ég mér niður í bæ eftir kvöldmat og kíkti í heimsókn til Öldu. Klukkutíma trúnó og einni rauðvínsflösku síðar skellum við okkur út á lífið. Við byrjum á að fara á St. Patricks Pubi (einn af 4 st. patricks pöbbum á sama ferkílómetranum) þar sem Alda sendir barnaskólastúlkunni Piret, sem á að passa að Öldu líði vel í Estóníu fyrir hönd skólans, sms til að spyrja hvar Bonnie & Clyde skemmtistaðurinn sé. Ég hringi í Annu til þess að tjékka hvort hún væri til í að kíkja út á lífið eða bara gera hana öfundsjúka ef hún kæmist ekki. Annu komst ekki og Alda fékk sms frá barninu Piret sem segir að Bonnie & Clyde sé inni á hotel Olympia. Við þangað eins og vindurinn komum rétt fyrir 11 og ódýrt inn á milli 10 og 11. Ég borga okkur inn en okkur er ekki hleypt inn án þess að fara úr yfirhöfnum. Alda var ekki búin að gera ráð fyrir að vera kápulaus um kvöldið og bar fyrir sig stílbrot og tískulögguna til þess að komast ill í kápunni en allt kom fyrir ekki. Ég fékk því endurgreitt og við fórum inn á English Pub (frumleg nöfn á stöðum í Eistlandi) sem var inn um hurðina við hliðina á ca. 3 metra í burtu þar sem við og yfirhafnirnar okkar vorum fyllilega velkomin. Dýr bjór fyrir mig (23o kall isk) og gin og tónik fyrir dömuna. Enn meira trúnó þar þangað til Alda fer að púðra sig ,fiðrilda og máta sig kápulausa í speglinum á salerninu. Alda ákveður að hún geti verið kápulaus án þess að lenda í tískulöggunni og vill fara á Bonnie & Clyde. Ég hef auðvitað engar mótbárur við það enda felur fíni rúskinnsjakkinn minn bara karlmannlega one-packinn minn. Yfirhafnirnar fara því í fatahengið og við förum inn á Bonnie & Clyde þar sem ljósin blikka rauð, gul og græn eins og umferðarljós á fastforward. Meiri bjór, meiri gin og tonik, meira trúnó. Síðan meiri bjór, meiri gin og tónik bara tvöfaldur í þetta sinn. Alda farin að vera all hrottalega skökk og ég búinn að fá nóg áfengi fyrir kvöldið. Alda reyndi sitt besta að fá Dj.Umtsumtsumts til þess að spila eitthvað með Duran til þess að fá mig til að dansa, á endanum sættist ég við að dansa við Depeche Mode því að þeir eru cool og Dj.Umtsumtsumts átti ekkert með Duran. Ég dansa náttúrulega eins og guð. Fótahreyfingar eins og Indiana Jones í snákabæli og handahreyfingar eins og ég hafi misst þær í vinnuslysi. Flottasti riverdance EVER. Við Alda áttum dansgólfið enda staðurinn hálf tómur.
Þegar við förum þarf Alda að fara aftur á salernið þannig að ég næ í yfirhafnirnar heittelskuðu og bíð eins og sönnum herra sæmir með kápu í annari og kvenmannsveski í hinni. Alda kemur út af salerninu og stendur ekki í lappirnar. Allir þessir gin og tonic greinilega farið að virka í einu. Klukkan ekki nema tæplega 3 þannig að við ákveðum að fá okkur nætursnarl eins og sönnum íslendingum sæmir. Sökum skorts á bæjarins beztu, hlölla og nonna þá förum við hálfa Tallinn í leigubíl í gegnum hverfi þar sem húsin virðast hafa verið byggð skökk og eigendurnir ákveðið að sýna lífsgleði sína með því að mála þau steypugrá. Endum á stað sem ég man ekki nafnið á en kýs að kalla "búlluna úti í rassgati" klukkan rúmlega 3 en ennþá opið. Inni á staðnum eru þjónustustúlka, og 2 öryggisverðir frá Falk security sem áttu greinilega að passa að enginn stæli gráa litnum af hverfinu. Alda reyndi að heilla annan þeirra upp úr skónum með: "Æ'm from Æslaaand" sem hefði fengið barn til þess að gefa henni sleikjóinn sinn. Falk maðurinn þó fullkomlega húmorssnauður og tjáir Öldu að honum líki ekki ókunnugir með því að gera ekki neitt né segja neitt. Ég verð að viðurkenna það að Eistar eru álíka félagslyndir og Norðurkóreumenn að eðlisfari þannig að það kom mér ekkert á óvart að hr. Falk skyldi ákveða að telja rispurnar á barborðinu frekar en að tala við Öldu.
Ég sannfæri Öldu um að trufla hr. Falk ekki meira við risputalningar og tylla sér við eitt af borðum staðarins og spyr hana hvað hvað hún vilji. Alda svarar með súrrealíska svarinu: "Ég vil það sem þú heldur að ég vilji" sem aðeins einhver sem er of fullur til að hugsa myndi segja. Ég panta ristað brauð með eggi, skinku og osti handa Öldu, hvítlauksbrauð og dýfu handa mér. Nokkrum mínútum síðar bæti ég við skammti af frönskum þar sem franskar eru víst: "Æíslear".
Furðu góður matur á þessari búllu, þrátt fyrir félagsskap hr. Falk & hr. Falk og að hverfið sem hún er í skyldi líta eins út í svarthvítu og í lit.
Annar leigubíll heim til Öldu, á leiðinni þangað stoppar leigubílstjórinn bílinn og fer út á meðan 1km. löng lest fer yfir lestarteina fyrir framan á lúsahraða. Ódýri leigubíllinn reynist því vera dýrasti leigubíllinn í Tallinn þökk sé fraktlestinni. Eftir að hafa komið Öldu heim þá dröslast ég til að taka sjálfur leigubíl heim og finn loksins bíl frá ódýru leigubílastöðinni (checkered cabs). Var að koma heim fyrir hálftíma, klukkan er hálf 6. Skóli eftir 7,5 klukkutíma.

Dæmigert miðvikudagskvöld?

Um ófarir

Fór út að skemmta mér með alvöru drykkjufólki síðasta laugardagskvöld. Ég er að tala um 2 finnskar stelpur. Annuka er skiptinemi við Tallinn University (Ríkisháskólann) og Kaia vinkona hennar far í heimsókn frá finnlandi enda bara stutt bátsferð frá Helsinki. Alda ætlaði að koma út á lífið með okkur en hún var eitthvað slöpp þannig að ég slæptist einn í leit að Koida 113 íbúð 4 þar sem Annuka býr. Ég villist auðvitað á leiðinni þangað þökk sé leiðbeiningunum sem hún gaf um "stystu" leiðina sem byggðist á undirgöngum, trjálundum og bílastæðum auk grárra og gulra húsa. Það sem ég fann út um hverfið hennar var að annað hvert hús er grátt á meðan hitt er gult, það eru fullt af undirgöngum og bílastæðum og trjálundir eru ekki eins sjaldgæfir og á Íslandi. Það endar með því að ég hringi í Annu og hún fer út að leita að mér, ég enda á því að segja henni að fara heim því ég fari bara lengri leiðina frá strætóstöðinni þar sem var kort sem sýndi hvar Koidu er.
Þegar ég kem heim til hennar þá afsakar hún það að íbúðin sem hún leigir sé frekar ber. Og ber hún var því innanstokksmunir voru: legubekkur, 2 stólar, 2 glös og einn bolli og gluggakista sem notuð var sem tölvuborð.
Ég kem til hennar um 8 og til 10 eyðum við tímanum í að klára allt hvítvínið í húsinu, allann ciderinn (5% áfengur) og lækka í 2 lítra vodkaflöskunni sem vinkonan kom með frá Finnlandi til öryggis ef áfengi skyldi vera bannað í evrópusambandinu á meðan hún var á bátnum á milli.
Vel drukkin förum við niður í bæ og förum á "Ville Valla" þar sem ég fæ einhvern drykk sem bragðast eins og norskir brjóstdropar blandað með grappa og sótthreinsunarspritti. Þetta er víst einhver Tallínsk vígsluathöfn (svipað eins og "hádújúlækæsland" á klakanum).
Af Ville Valla fórum við síðan á Guitar Safari þar sem við hlustuðum á Eistneskt "rokkband" flytja cover af frægum rokkstandördum. Annu og Kaia fara út á dansgólfið þar sem ólin á veskinu hennar Annu slitnar þannig að óteljandi perlur sem þræddar voru á ólina detta í gólfið og skoppa með látum sem yfirgnæfa rokkið. Þær koma síðan skömmustulegar aftur og setjast og spjalla við mig. Ég fer að gera grín af því hvernig Ítalir tala með höndunum og eftirherman mín endar á því að mér tekst að brjóta kúppulinn á lampanum fyrir ofan borðið og stara á puttann minn sprauta blóði á borðið. Brjálaður starfsmaður kemur hlaupandi með plastað blað þar sem innréttingar staðarins eru verðlagðar á einskonar "matseðli". Glerið kostar 500 krooni og sköllótti fýldi starfsmaðurinn fylgir mér á barinn til þess að borga skemmdirnar. Á meðan skammast Annu og Kaia yfir því að menn séu rukkaðir fyrir slys því að þau gerast nú og Kaia sannar það með því að hvolfa úr bjórnum sínum á borðið og innréttingarnar. Annu hellir sér síðan yfir starfsmenn staðarins til þess að spyrja hvort lampaskermum fylgi ekki plástur. Hún fær birgðir af plástri sem hún heimtar að setja á mig (og setur á fleiri putta en blæðir úr, bara til öryggis).
Af Guitar Safari er farið á Molly Malones þar sem allir verða piss fullir ef þeir voru ekki fyrir. Við hittum einhverja Breta í helgarferð frá Plymouth, Wayne, Scott og égmanekkihvaðannheitir. Annuka nánast hösslar Wayne á meðan Scott reynir að útskýra fyrir mér afhverju Björk er cool og Kaia er orðin það full að hún er hætt að átta sig á að enginn talar finnsku þarna nema Annu sem er komin á trúnó með Wayne. Á endanum sofnar Scott sitjandi á barstólnum og lítur út eins og páfagaukur á priki, Kaia nær að segja mér að hún vilji fara heim á brotinni ensku og við drögum Annu út eftir að Wayne hafði náð númerinu hennar. Ég fer heim til mín og þær fara heim til sín.
Á sunnudaginn er ég frekar þunnur og ætla að taka strætó niður í bæ til þess að fara í bíó með Öldu. Strætóferðin sem venjulega er hálftími tekur rúman klukkutíma út af einhverri umferðarteppu fyrir framan Pugeot umboðið þar sem syrgendur allstaðar út af einhverrju Rallíslysi. Bíóið var samt geðveikt flott. Númeruð sæti þar sem bilið milli sæta var nánast þannig að ég gæti rétt úr fótunum. Charlie and the Chocolate factory var fín, samt fyndið að vera með talið á Ensku og texta með á 2 tungumálum (rússnesku & eistnesku). Þegar ég kem heim um kvöldið er ég farinn að skjálfa og fer beina leið í rúmið með einhverja pest. Var fyrst að fara á fætur eftir hádegi í dag.
Ekki mín helgi, en það var samt mjög gaman.