Um konur og til kvenna

Konur eru æði, það þarf einstaka hæfileika til að fara í brjóstahaldara og geta krækt hann fyrir aftan bak. Ég get varla losað svona krækju þegar kona snýr baki í mig.

Konur eru samt að mínu mati stórskrýtnar verur. Ég skil þær ekki, ekki viss um að ég vilji skilja þær og alls ekki viss um að ég vilji vita meira. Ég var í heimsókn hjá vinkonum mínum í næsta húsi um helgina og þar sem ég er heimagangur þar. Þegar ég er hljóður og stilltur sem sönnum herramanni sæmir þá hætta þær að taka eftir mér eftir í smá stund og ég virka eins og rúmlega 100 kg. fluga á vegg þar sem ég sit með augun á sjónvarpinu og eyrun á því sem þær eru að segja.
Karlmenn geta alveg hlustað sama hvað konur segja, við erum meistarar í því að hlusta, okkur er bara nokkuð sama og höfum ekki miklar skoðanir á flestu sem þið segið.
Allavega sat ég þarna í heimsókn og þær fóru að tala um vandamál sem við karlmenn könnumst ekki við þar sem þau fylgja líffærum sem við erum ekki með. Ég vorkenni ykkur svakalega, ég skil að Bridget Jones er einhver raunsæis melókómedía sem yljar ykkur um hjartaræturnar og lætur ykkur líða eins og þið eigið ekki við alvöru vandamál að stríða. Ég hef bara ekkert gáfulegt málanna að leggja þegar talað er um holdafar, barmafar eða hormónaflipp. Ég lofa því hinsvegar að sýna ykkur meiri stuðning um leið og ég finn ekki pungbindi sem passar.