Um ensku, kínverja og lélegar ástarsögur.

Var í enskutíma í morgun. Ég og kínverjarnir vorum í stöðuprófi í síðustu viku og þegar kennarinn kemur inn í tímann í dag labbar hún upp að mér og segir "We have a problem!". Mér datt fyrst í hug að ég hefði einhvernveginn svindlað á stöðuprófinu og væri þessvegna í vandræðum. Ég fann það hinsvegar út að kínverjunum hafi ekki gengið mjög vel á prófinu en prófið mitt hafi verið "perfect". Mér var því tjáð að nærveru minnar væri ekki óskað í tímum en til þess að fá einingarnar ætti ég að fara á bókasafnið í hverri viku, finna lögfræðibók á ensku, lesa hana og kynna efnið og lögfræðiorðin þá sérstaklega munnlega fyrir kínverjunum sem væru að fara læra lögfræði um leið og þeir yrðu spjallfærir á alvöru tungumáli. Ég fer sáttur út og upp á bókasafn og næ mér þar í spennusöguna "The law of the sea" sem fjallar á æsilegann hátt um ást, hatur, svik og ofbeldi hjá aðalsögupersónunum, Fr. Efnahagslögsögu og Hr. Útlendum Skipstjóra. Hvað um það, þegar ég er kominn í strætó fór ég að hugsa um hvað ég væri að gera og hvað ætlast væri til af mér og ég endaði á því að spyrja sjálfan mig eftirfarandi spurningu: "Var verið að gera mig að aðstoðarkennara?"