Um kaldhæðni og biturð

Karlmenn og konur líta mismunandi augum á heiminn og nota þar af leiðandi mismunandi orð til þess að lýsa hlutum, aðstæðum og atburðum.

Ég hef löngum lýst sjálfum mér sem ókrýndum konungi íslenskrar kaldhæðni.

Þegar ég notaði þessa lýsingu á sjálfum mér í samtali við vinkonu mína sem þekkir mig ágætlega þá sagði hún við mig:

"Þú ert ekki kaldhæðinn , þú ert bara bitur"

Satt að segja þá var það alveg satt hjá henni, ég var bitur á því augnabliki og fjarri því að vera kaldhæðinn þar sem ég, sem sjaldan verð kjaftstopp, varð kjaftstopp. Bólaði ekkert á óskilgetinni en samt konunglegri kaldhæðni minni og hver verður ekki bitur af því að vera kallaður bitur?